रात बेच्न रोक्यौ किन ?
वैशाख ३०, २०७४
डुबाएर मेरो धन्दा मुटुभित्रै टोक्यौ किन
उज्यालो त कहाँ बिक्छ रात बेच्न रोक्यौ किन ?
मात लाग्थ्यो जिन्दगीको मैनबत्ती जलेसरि
देश गुना भेष हुन्छ सदाचार खोक्यौ किन ?
पर्खिरा’थें मलाई बोक्ने हिम्मतिलो काँध यहाँ
जोरी खोज्दै फेरि आज गोर्खेलौरी ठोक्यौ किन ?
दलाली चै नभन है अड्डा, छापा किनेको छु
अँध्यारोको सिन्डिकेटमा मूल्य आफैं तोक्यौ किन
गाह्रो भयो बाँच्न अब लुटको राज सकिएछ
‘कुलमान’ सधैं तिम्ले इमान यो बोक्यौ किन ?
त्रिपुरासुन्दरी गाउँपालिका– ७, धादिङ
प्रकाशित :वैशाख ३०, २०७४
साहित्यबाट अरु
- जहाँ जन्नत देखाइदिने आश्वासन थियो भाद्र १८, २०७५
- २०७५ पछि आएका नयाँ पुस्तकहरू भाद्र ७, २०७५
- साहित्यकारहरूको सवारी श्रावण ३१, २०७५
- पोखरामा फाइनप्रिन्ट फिभर श्रावण २९, २०७५
- यसरी सारियो पूर्व युवराज दीपेन्द्रको दिल श्रावण २२, २०७५
- रोल्पामा ३ दिने साहित्य महोत्सव सम्पन्न जेष्ठ २३, २०७५
- मजदुरका कविता वैशाख १९, २०७५
- वान्समोरमय महफिल वैशाख ९, २०७५
- साहित्यमा वर्ष २०७४ लाई फर्केर हेर्दा वैशाख ९, २०७५
- एकै मञ्चमा २ पुस्ता सम्मानित चैत्र २६, २०७४
तपाईको प्रतिक्रिया
कमेन्टको लागि यहाँ click गर्नुहोस्
फेसबूक कमेन्ट गर्नुहोस्
फेसबूक छैन? यो फारम प्रयोग गर्नुहोस्